De vrek

Molières klassieke komedie uit 1668, wordt in handen van Ivo van Hove een grimmig portret van een familie waarin alle relaties worden bepaald door geld. Hij schetst vlijmscherp een op geld gebaseerde samenleving, waarin de mechanismen van de zakenwereld binnensijpelen in de meest intieme levenssfeer. Geen hilarische schets dus van een fatale karakterstoornis, maar de diagnose van een levensgevoel waarin angst en onzekerheid te lijf worden gegaan met geld en de obsessieve drang naar controle.

'koningsdrama'
Vader Harpagon regeert zijn familie met ijzeren hand. Zijn levensdevies is er één uit het bedrijfsleven: winnen en het vrijwaren van het familiekapitaal. Geld is het enige wat Harpagon bindt met zijn zoon en dochter. Wanneer Harpagon met de geliefde van zijn eigen zoon wil trouwen, uit louter materiële overwegingen, ontstaat een koningsdrama waarin vader en zoon als rivalen tegenover elkaar komen te staan.

uit de pers:
'De Vrek Hans Kesting ontroert als gekooide panter.' NRC

'Zijn vrek (Hans Kesting red.) is afwisselend egocentrisch, wreed, heel grappig en ook deerniswekkend.' de Volkskrant ****

· 'Kesting is een gevaarlijke Vrek, omdat van alles wat hij doet een subtiele fysieke dreiging uitgaat. (...) De acteur combineert dat met een uitstekende timing en een komische uitvergroting die net binnen de perken blijft.' Telegraaf ****

 'Ster van de avond is Marieke Heebink als koppelaarster. Een kleine rol, maar met zo'n precieze timing geacteerd, en zo'n waas van gefrustreerde tragiek om zich heen, dat je blik aan haar blijft hangen, ook als ze afgaat. Wat een comédienne!' Trouw

ivo van hove
‘Ik vond in De Vrek een grote rijkdom. Naast een komedie is het ook een koningsdrama tussen vader en zoon. Ik ontdekte scènes die door Ingmar Bergman zouden kunnen geschreven zijn (de liefdesscène tussen Marianne en Cléanthe), maar ook Tennessee Williams in de grote confrontatie in het vierde bedrijf tussen vader en zoon, en suïcidale scènes als uit het werk van Sarah Kane. En zo wil ik het stuk regisseren: vol stijlbreuken, vol onderbrekingen. Geen enkele scène vloeit in een gelijkmatige beweging door, als een eigentijdse sonate, een muziekstuk dat pijn doet, dat wringt en schuurt,’ aldus Ivo van Hove. In seizoen 11|12 regisseert Van Hove bij Toneelgroep Amsterdam naast De Vrek ook Husbands van John Cassavetes.

toneeljubileum
Harpagon wordt gespeeld door Hans Kesting die dit seizoen 25 jaar in het vak zit. Kesting, sinds 1987 verbonden aan het gezelschap, ontving voor zijn Roy Cohn-vertolking in Angels in America de Louis d’Or en werd genomineerd voor Kruistochten en Romeinse tragedies.